Παρασκευή, 5 Φεβρουαρίου 2010

Όταν κάποιος σε υποτιμά,

(1) τον υποτιμάς κι εσύ!
(2) τον βρίζεις.
(3) δεν του ξαναμιλάς ποτέ.
(4) αναρωτιέσαι αν έχει δίκιο που σε υποτίμησε.
(5) του ζητάς εξηγήσεις.
(6) του λες ότι σε στενοχώρησε με τα λόγια του.
(7) δεν κάνεις τίποτα και συνεχίζεις τη ζωή σου.
(8) αναθεωρείς για τις ανθρώπινες σχέσεις.
(9) το ήξερες από την αρχή ότι θα σε υποτιμήσει και το περίμενες.
(10) συζητάς με ένα φίλο.
Και μετά από τέτοιες ή άλλες σκέψεις καταλήγεις να λες
ότι ο άλλος έχει δικαίωμα να σου μιλά όπως θέλει.
Κι εσύ έχεις δικαίωμα να προστατεύεις τον εαυτό σου
και από εδώ και πέρα να μην επιτρέψεις από κανέναν άλλο αντίστοιχη συμπεριφορά.

4 σχόλια:

Apo είπε...

τον υποτιμάς κι εσύ!

Στα_Σα είπε...

Έτσι απλά..!
Κι εμείς (οι ψυχολόγοι) που κάνουμε για λόγο για διεκδικητική συμπεριφορά;
Ή μήπως αξίζει η παραβίαση των κανόνων κάποιες φορές;

Fay είπε...

Αρχίζεις να αναρωτίεσαι α) ότι έχει πολύ χαμηλή αυτοεκτίμηση, ότι σε θεωρεί "απειλή" και το κάνει για να νιώσει ο ίδιος καλύτερα και β) οτι μάλλον σε θέλει πραγματικά και το να σε υποτιμήσει είναι ο μόνος τρόπος που του εγγυάται ότι εσύ δεν θα τον εγκαταλείψεις για άλλον. Το κίνητρο είναι τόσο αρρωστημένο όσο και η ίδια η συμπεριφορά της υποτίμησης. Ευτυχώς που υπάρχουν κι αλλού πορτοκαλιές που δεν παράγουν ναρκισσιστοπορτοκάλια...

stella είπε...

περιπλοκο! συνηθως κανω μια αυτοκριτικη (τυπου αν εδωσα αυτο το δικαιωμα) αλλα συνηθως καταληγω οτι ο αλλος εχει το προβλημα! βολικο ειναι ετσι!