Σάββατο, 1 Απριλίου 2017

Στο καλό Φλεβάρη


Διαβάζω ότι ο Απρίλιος έχει τις ρίζες του στο λατινικό Aprillis, από το ρήμα aperire, που σημαίνει «ανοίγω». Είναι ο μήνας που «ανοίγει» την πόρτα στην Άνοιξη. 

Σήμερα, 1η Απριλίου, ας ανοίξουμε να μπει ανοιξιάτικος αέρας, φρέσκα αρώματα και φωτεινές στιγμές. 

Αποχαιρετώντας τις «ηλεκτρικές νύχτες» του χειμώνα ας υποδεχτούμε τις μελωδίες του Απρίλη. 

Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2017

Saying Good Goodbyes


I am currently co-writing an article about Saying Good Goodbyes. Saying Goodbyes is an inevitable process throughout life. Workshops, relationships and so many other things end. Endings may be a final stage which may look the same: denial in the beginning, shock, questions "This is not happening to me", anger, sadness, frustration and so on.

The way we say goodbye is different though: sometimes we slap the door and exit the situation, other times we hug each other before leaving etc. We always carry valuable emotions after endings. Even when emotions might look bitter in the first place, they become a treasure in our life.

The previous week I attended a DBT workshop in Athens led by Tony DyBose and Fragiskos Gonidakis. On Friday the 24th of February we said goodbye to each other in a unique way. Tony showed us the moves and we all started "dancing". This mindfulness participation technique was a touching way to say goodbye to people that I may never see again, to some colleagues who I may not meet again or to others with whom I collaborate on new projects.

This mindfulness techniques was also a way to say goodbye to people who I decided not to walk the same path in life anymore. Almost 40 people were dancing and I could feel the emotional vibes in the room. Nothing was said after the "dance". I guess words could not describe what the movement led us to.

Experiential techniques are not easy to be described verbally. You feel them inside your skin. The participation in these processes create a new environment for contemplation and offer new perspectives. They offer unexpected reactions and evoke magical transformation.

I feel lucky and honored to be found in that room with dear colleagues and to have received this awakening gift.


Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2017

Τρίτη, 13 Δεκεμβρίου 2016

Η Θεία Φιλοξενία


Στα πιο πρόσφατα ταξίδια μου στην Κοπεγχάγη και στα Ιωάννινα έμεινα σε σπίτια συγγενών και φίλων. Κοιμήθηκα στην παιδική κουκέτα και ένιωσα τη ζεστασιά παρά τον κρύο καιρό και στις δύο πόλεις. Μαγεύτηκα από τη γοητεία των τοπίων.

Γλύκανα από την αγάπη των ανθρώπων μου. Αν και τουρίστρια ενσωματώθηκα στις συνήθειες τόσο της Ευρωπαϊκής όσο και της Ελληνικής πόλης.

Hygge και carrot cake στη Δανία. Τσίπουρο και μπακλαβάς στην Ήπειρο.

Επέστρεψα με μπαγκάζια γεμάτα. Οι φωνές των παιδιών, τα χαμόγελα, οι συζητήσεις τρύπωσαν μέσα στα μπαγκάζια και την καρδιά μου.

Η φιλοξενία σαν ιερή Θεά ταξίδεψε μαζί μου στην επιστροφή.

Τα ταξίδια αυτά λειτουργούν σαν καθρέφτες αντικατοπτρίζοντας τις αξίες μου. Παράλληλα οι οικοδεσπότες γίνονται οι ίδιοι κάτοπτρα επιτρέποντάς μου να δω ξεκάθαρα τον εαυτό μου. Με τόσα καθρεφτίσματα συνειδητοποιώ σε ποια σημεία είδωλα και ιδέες ταυτίζονται. Αντλώ δύναμη από το φως της αντανάκλασης.

Γύρισα σπίτι ανυπομονώντας για το επόμενο καθρέφτισμα.

Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2016

Αυτό που μένει



Πριν από 8 χρόνια ξεκίνησα μαθήματα σύγχρονου χορού. Το σώμα μου δεν ήταν καθόλου μαθημένο σε αυτό το είδος κίνησης. Η φιλοσοφία του χορού με γοήτευσε. Συντονίστηκα μετά από πολλή προσπάθεια με το ρυθμό του. Δοκίμασα μάλιστα μαθήματα κλασικού χορού, για να βοηθήσω το σώμα μου να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του σύγχρονου.

Τα χρόνια περνούσαν και οι επιδόσεις μου βελτιώνονταν. Κάθε μάθημα ήταν μια αναμέτρηση με τα όριά μου. Κατάφερνα να υπερπηδήσω φόβους και δισταγμούς και να ανταποκριθώ στην κίνηση.

Το επόμενο βήμα ήταν να αφεθώ στη μουσική. Να δώσω λυρικότητα στην κίνηση. Να δω τις διαφορές ανάμεσα στο στακάτο και το λεγκάτο.

Ήρθε η ώρα της παράστασης. Οι πρόβες, ο συγχρονισμός, η συνεργασία, η δυναμική της ομάδας με τους συμμαθητές και την δασκάλα. Η προσπάθεια έδωσε τη σκυτάλη στην ικανοποίηση μετά την απόδοση επί σκηνής.

Τα μαθήματα συνεχίστηκαν. Το πάθος παρέμενε αμείωτο.

Ώσπου άρχισα να νιώθω ενοχλήσεις. Το σώμα μου δεν μπορούσε να εκτελέσει κινήσεις. Το μυαλό μου μπορούσε να συγκρατήσει τις χορογραφίες. Αυτό όμως δεν ήταν αρκετό. Η αγάπη μου για το χορό υπήρχε στην καρδιά μου. Ούτε αυτό αρκούσε, για να με δυναμώσει σωματικά. Το γόνατό μου δεν άντεχε.

Έπρεπε να διακόψω τα μαθήματα. Έπρεπε να φροντίσω αυτό που είχε προτεραιότητα. Μετά από ιατρικές συστάσεις και αυτοπαρατήρηση επέλεξα να σταματήσω.

Μπορεί η ερασιτεχνική μου ενασχόληση με το χορό να έλαβε τέλος. Συνεχίζω όμως ως θεατής να εμπνέομαι από τη μαγεία και τη γλυκύτητα του.


Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2016

Θαυμάζοντας υπέροχα "έργα"


Σήμερα δεν προλαβαίνω. Πάντα έτσι είμαι. 

Όλοι μου το έλεγαν από παιδί: “Ενθουσιάζεσαι στην αρχή με κάτι και μετά τα παρατάς..!”

Επειδή άκουσα πολλές φορές αυτή τη φράση, την πίστεψα. Άλλωστε οι μεγαλύτεροι κάτι παραπάνω θα ήξεραν. Δεν καταλάβαινα όμως ότι τα λόγια τους έπεφταν μπροστά μου σαν ένα εμπόδιο πιο ψηλό από εμένα. Πως να το υπερπηδήσω; Άλλαζα πορεία και παρατούσα το στόχο. 

“Μια στιγμή!” ακούστηκε μια νέα φωνή από μακριά. “Ήθελες πραγματικά να ασχοληθείς με αυτό το κάτι; Το λαχταρούσε καρδιά σου;”. Μήπως και ήξερα; Πειραματιζόμουν από εδώ και από εκεί. 

Οι άλλοι πετούσαν ιδέες, ήθελα να με βάλουν σ' ένα πρόγραμμα. Κι όταν έβλεπαν ότι δεν περπατούσα το δρόμο που χάραζαν για μένα, μου έφραζαν μ’ ένα εμπόδιο έστω και τη μικρή πορεία που είχα κάνει. Καλά όλα αυτά. Τι κάνω τώρα; Δεν είμαι πια παιδί. Αξίζει να λειτουργήσω ως ενήλικας.

Εκείνη η φωνή με πλησίασε ξανά λέγοντάς μου με σταθερό τόνο:

“Ενθουσιάζεσαι στην αρχή με κάτι και μετά τα παρατάς..! Και μετά βρίσκεις κάτι άλλο. Μα είσαι στα αλήθεια ανήσυχο πνεύμα. Ή και πολύ ταλαντούχο! Έχεις τόσες δεξιότητες που αυτό σε κάνει να διασπάται η προσοχή σου. Τα καταφέρνεις εξίσου καλά στη ζωγραφική και στο ποδήλατο και στα κομπιουτερίστικα. Δοκίμασες λοιπόν. Αυτό δε σημαίνει ότι είσαι αναβλητικός ούτε ότι είσαι τεμπέλης. Αντιθέτως! Είσαι άνθρωπος με μπόλικες αναζητήσεις! Γι' αυτό είσαι υπέροχος! Ποια είναι η αναζήτησή σου αυτή την περίοδο; Θα ήθελα να ακούσω πόσο ασχολείσαι μαζί της, έστω και αν είναι για τρεις μέρες. Σου έχω εμπιστοσύνη. Ξέρω ότι ακόμα κι αν σταματήσει αυτή ενασχόληση, θα βουτήξεις σε μια νέα. Θαυμάζω αυτό το σταθερό στοιχείο σε εσένα: το εξερευνητικό σου πνεύμα. Και να σου πω ένα τελευταίο μυστικό; Βαριέμαι συχνά τα παιχνίδια μου. Μα δεν τολμώ να το πω. Μακάρι να σου έμοιαζα λίγο. Να αντλούσα έμπνευση από τα έργα σου, να δοκίμαζα να παίξω διαφορετικά..!” 

Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2016

Προς τα πού;


I Wanna Be Adored... Ηχούσε η φράση μες στο κεφάλι του. 
Οι Stone Roses του έλεγαν να προχωρήσει ακάθεκτος. Αυτός ήθελε τόσο πολύ. 
Ένα καυτό ερώτημα σφύριζε μες στο κεφάλι του. Προς τα πού; 

H τεχνολογία ήταν με το μέρος του. 
Θα του έδειχνε δρόμους, μυστικά μονοπάτια, συντεταγμένες. 
Αυτός έπρεπε μόνο να επιλέξει.

Έστεκε ακίνητος κοιτώντας χαμένος. 
Ο ρυθμός συνέχιζε μέσα του.

Αύξησε την ένταση στο τέρμα. 
Έψαξε την απάντηση στους στίχους. You adore me.
Θα έλυνε αυτό το μυστήριο πρώτα. 
Να καταλάβει για ποιους λόγους κάποιοι τον λατρεύουν.

Φόρεσε το καπέλο του. Άρχισε ήδη να κινείται προς τη λύση.