Πέμπτη, 23 Αυγούστου 2012

Του φιδιού το γάλα

Από το παρόν στο παρελθόν και πάλι στο παρόν ο ήρωας του Ξανθούλη πλοηγείται στο χρόνο. Ένας ώριμος ενήλικας (Ανέστης) στο παρόν ψάχνει να βρει την ιστορία της ζωής του. Μέσα από το χειρόγραφο που έστειλε ο ίδιος στον εαυτό του αφηγείται και πάλι την πορεία του. Ο Ξανθούλης τοποθετεί τον ήρωα με δεξιοτεχνία στο χρόνο πλάθοντας με συγγραφική λυρικότητα μια ιστορία που κρατά σταθερό λογοτεχνικό τέμπο. Ο ηλικιωμένος Ανέστης ξαναβρίσκει τον Ανέστη της νιότης του υποκινούμενος από τη λήθη του. Η προσωπική του ανάσταση θα έρθει στο τέλος λειτουργώντας ως συνέχεια μιας πλοκής που το παρελθόν άφησε ημιτελή. Ένα βιβλίο που ξετυλίγεται στα μάτια του αναγνώστη σαν ύφασμα πολυτελείας. Ο συγγραφέας μοιάζει με σχεδιαστή υψηλής ραπτικής που ράβει μεταξένιες λέξεις στην κατάλληλη θέση. Η γραφή του είναι μια σύνθεση καλοραμμένων λέξεων σε ένα εργόχειρο υψηλής λογοτεχνικής αξίας.

5 σχόλια:

Guardian Angel είπε...

Ένα ακόμη καταπληκτικό βιβλίο, από έναν τόσο ταλαντούχο συγγραφέα. Μερικά μόνο από τα αξέχαστα βιβλία του: "Το καλοκαίρι που χάθηκε στο χειμώνα", "Ο Σόουμαν δεν θα 'ρθει απόψε", "Το πεθαμένο λικέρ", "Ο χάρτινος Σεπτέμβρης της καρδιάς μας", "Η εποχή των καφέδων", "Το τρένο με τις φράουλες" και αυτό που δεν θα ξεχάσω... ποτέ, "To ροζ που δεν ξέχασα". - "...Τα πρόσωπα, όμως, παρέμειναν τα ίδια. Ξαναγυρνώ στις σκιές τους κι αναγνωρίζω τον ωραίο τρόμο που μου χάρισαν κάποτε. Κι όσο περνά ο καιρός, τόσο πιστεύω ότι ήμουν, τελικά, ταγμένος να γίνω ο Ευαγγελιστής των αδυναμιών τους, όταν θα εξιστορούσα το αιρετικό μου Ευαγγέλιο. Ωστόσο, αν είναι κάτι που δεν ξέχασα, αυτό είναι το ροζ. Το χρώμα που αφήνουν οι ουλές πίσω τους όσα χρόνια κι αν περάσουν, όσο κι αν παραπλανούν το δέρμα τα καλοκαίρια κι οι απροσδόκητα ανοιξιάτικες μέρες του χειμώνα. Κι απ' το ροζ θ' αρχίσω... ό,τι αρχίσω..."

Σταυρούλα Σανίδα είπε...

@ Guardian Angel,
Ευχαριστώ πολύ για την πολύτιμη συμπλήρωση! Καλωσήλθες!

iLiAs είπε...

στην αρχη, νομιζα ειναι θεατρικο εργο!!

ευχαριστουμε για την προταση! :)

Ανώνυμος είπε...

Το διάβασα πριν απο περιπου 1 χρονο και ειναι πραγματικα πολύ ωραιο βιβλίο!

Δημητρης Μ.

Σταυρούλα Σανίδα είπε...

@iLiAs,
περιμένω τις εντυπώσεις σου αφού το διαβάσεις!

@Δημήτρη,
φαίνεται ότι έχουμε κοινές προτιμήσεις! Ίσως πρέπει να με βοηθήσεις για το σχολιασμό των βιβλίων του Μαξ Φρις!