Πέμπτη, 11 Αυγούστου 2016

Ο μαγικός σπόγγος


Έχω μάθει να παλεύω με το υγρό στοιχείο. 
Ένα ποτήρι νερό που χύθηκε κατά λάθος στο τραπέζι. 
Ένα κύμα που ξέσπασε στην παραλία.
Μπορώ να τα ρουφήξω όλα. 
Να φέρω στεγνό αποτέλεσμα.
Γι' αυτό και με έχουν όλοι στην τσέπη τους.
Νιώθουν ασφάλεια μαζί μου.

Δεν είμαι ένα συνηθισμένο σφουγγάρι. 
Είμαι σπόγγος με μαγικές απορροφητικές ικανότητες.
Είμαι ένα όπλο δηλαδή.
Δεν πληγώνω όμως κανέναν. Μόνο προστατεύω.
Με κάθε ζούληγμα κάνω νέα επανεκκίνηση.
Και έτσι, με μια τόσο απλή κίνηση, είμαι και πάλι έτοιμο για μάχη.

Μια μέρα εκεί που ξάπλωνα στεγνό, ένιωσα κάτι περίεργο.
Δάκρυα άρχισαν να τρέχουν από τους πόρους μου.
Δεν ήξερα τι να κάνω.
Κανένα χέρι να με ζουλήξει.
Καμιά υγρή ζημιά να διορθώσω.

Το νερό ήταν μέσα μου. 
Ήταν σταγόνες που δεν στέγνωναν ποτέ. 
Έσταζαν όταν κοιμόμουν.
Ήταν εκεί για να μου θυμίσουν την αξία του υγρού στοιχείου.
Δεν χρειαζόταν να το εξαφανίσω αυτή τη φορά.
Το μόνο που αρκούσε ήταν να ζητήσω από ένα χέρι να με πιάσει μαλακά.
Να μου επιτρέψει να γίνω μούσκεμα χαιδεύοντάς με απαλά.

Και η μαγεία κρυβόταν ακριβώς εκεί.
 

Δεν υπάρχουν σχόλια: