Τετάρτη, 19 Μαΐου 2010

Το τηλέφωνο χτυπάει και ο συνεπιβάτης γκαρίζει

"Σου τα έλεγα εγώ Άγγελε! Τώρα τι θα κάνεις;"
"Είναι και η Φωτεινή εκεί; Δώστης φιλιά! Ποιες άλλες είναι μαζί σου;"
"Την Πέμπτη θα έχω ρεπό. Τώρα πάω για δουλειά..."
Αποσπάσπασματα από τρεις ταυτόχρονες συζητήσεις σε βαγόνι του ηλεκτρικού λίγες στάσεις πριν από την Ομόνοια.
Πρέπει αυτές οι σοβαρότατες και κατεπείγουσες συζητήσεις να γίνουν όσο υπάρχει σήμα!
Διαφορετικά πώς θα μάθει ο ανυπόμονος επιβάτης πού βρίσκεται η Φωτεινή ή πώς θα κατσαδιάσει η κοπέλα τον φίλο της, αφού όπως πάντα εκείνη ξέρει καλύτερα;
Στα βαγόνια του μετρό στο Παρίσι οι επιβάτες παροτρύνονται από ειδικές σημάνσεις να ρυθμίσουν το κινητό τους στο αθόρυβο. Για να μην ενοχλούνται οι συνεπιβάτες προφανώς!
Στο μετρό Στην Αθήνα μια τέτοια σήμανση θα ήταν τουλάχιστον αστεία. Όπως και με την απαγόρευση του καπνίσματος, οποιαδήποτε απαγόρευση τείνει να παραβιάζεται.
Σκέφτομαι τι θα συνέβαινε αν ζητούσα από το συνεπιβάτη μου να χαμηλώσει τον τόνο της φωνής του όσο μιλούσε στο κινητό του. Με έβλεπε που καθόμουν δίπλα του και πάλευα να διαβάσω ένα βιβλίο. Ίσως η απάντηση να ήταν θετική και από μέσα του να έλεγε: "Αν θες να διαβάσεις κυρία μου, να μείνεις σπίτι σου!"...

5 σχόλια:

Theodosia είπε...

Καλησπέρα...Μου αρέσει ο τρόπος που περιγράφεις κάποια πράγματα από την καθημερινότητά μας.
Απλός λιτός σαν μου μιλάει μια φίλη μου.
Θα σε παρακολουθώ.:).
http://nefeloma.blogspot.com/

Στα_Σα είπε...

Γεια σου Θεοδοσία!
Ευχαριστώ για τα ενθαρρυντικά σου λόγια!

Idea Studio είπε...

Αν, σου εξομολογηθώ ότι μια μέρα και εγώ φώναζα στο κινητό μου, σαν να ήμουν σπίτι μου...;
Βέβαια ήμουν νέα στο Μετρό, με είχε 'κρεμάσει' ο συνεργάτης μου και έπρεπε να του τα πω πριν με πάρει, από τον σταθμό, ο άντρας μου και γινόταν έξω φρενών και το κυριότερο, λόγο απειρίας, δεν φαντάστηκα ότι μπορώ να ενοχλώ!!!
Βέβαια όταν σταμάτησα να βλέπω έξω από το παράθυρο τα αμπέλια, ανακάλυψα να με κοιτάει ένα ολόκληρο βαγόνι με μάτια γεμάτα νεύρα, θυμό, οργή και απέχθεια!
Από τότε...δεν μιλάω στο κινητό μέσα στο Μετρό...
Έχεις δίκιο! Είναι τραγικό΅! Και να μην διαβάζεις, δεν είσαι υποχρεωμένος να ακούς τον νταλκά του άλλου!

Ωραίος @χώρος!

Theodosia είπε...

Απλώς θα ήθελα να συμπληρώσω ότι χαίρομαι που διαβάζουμε τον ίδιο συγγραφέα τον Dyer.

Στα_Σα είπε...

Ελπίζω ο Dyer και άλλοι παρόμοιοι συγγραφείς να μας εμπνεύσουν για προσωπικές αλλαγές!