Παρασκευή, 8 Απριλίου 2011

Φτου και βγαίνω!

Μια φορά και έναν καιρό δύο αταίριαστες φίλες συναντήθηκαν σε ένα δάσος για να παίξουν κρυφτό. Η Αγένεια ξεκίνησε να τα "φυλάει" παίρνοντας φυσικά την απόφαση μόνη της. Ποιος λογάριαζε την καημενούλα Ευγένεια που αμέσως μόλις άκουσε "1, 2, 3..." έτρεξε να κρυφτεί; Η Αγένεια σίγουρα δεν λογάριαζε κανέναν! Πόσο μάλλον την Ευγένεια! Όταν τέλειωσε το μέτρημά της, κορδώθηκε με περισσό καμάρι και ξεκίνησε να ψάχνει. Έψαξε από εδώ, έψαξε από εκεί, τίποτα! Η Ευγένεια άφαντη! Η Αγένεια άρχισε να χάνει την υπομονή της. Περίμενε με μεγάλη λαχτάρα να "φτύσει" την Ευγένεια, όταν θα την εντόπιζε στην κρυψώνα της βροντοφωνάζοντας "Φτου Ευγένεια!". Και περνούσαν τα λέπτα, περνούσαν οι ώρες και η Αγένεια είχε πλέον εξοργιστεί. Δεν έλεγε να το βάλει κάτω. Αν και τεμπέλα από τη φύση της, ήθελε να την βρει οπωσδήποτε! Ήθελε να νικήσει! Η Ευγένεια δεν εμφανίστηκε ποτέ... Αν περάσεις από αυτό το δάσος θα δεις την Αγένεια να ψάχνει ακόμα. Πρόσεχε να μην της μιλήσεις γιατί θα ξεσπάσει πάνω σου!

Η ιδέα για να γράψω αυτή την ανάρτηση δόθηκε από την επίσκεψή μου στο ΙΚΑ της περιοχής μου. Το κρυφτό συνεχίζεται με εντατικούς ρυθμούς εκεί μέσα. Δυστυχώς όμως και σε αυτή την περίπτωση η Ευγένεια θα παραμείνει άφαντη..!

8 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Ο κόσμος μας ειναι γεμάτος απο ανθρώπους που ειναι αγενεις ειτε γιατι είναι ασχετοι στον τομέα τους και προσπαθούν ετσι να το κρυψουν ειτε γιατι απλά πήγαν σε αυτο το δάσος και βρηκαν μονο την... Αγένεια να τριγυρναει!
Παρολαυτά υπάρχουν και οι ευγενικοί άνθρωποι.Αυτοί στους οποίους εμφανιστηκε η Ευγένεια.Γιατι αν θες πραγματικά να τη βρεις σε εκείνο το δάσος,εκεινη θα το καταλάβει και θα σου εμφανιστει μονη της.Αρκεί να το θες πραγματικά...

Δημητρης Μ.

Σταυρούλα Σανίδα είπε...

Αγαπητέ Δημήτρη,
μου αρέσει η άλλη εκδοχή που βάζεις στο παραμύθι της ανάρτησης: "Γιατι αν θες πραγματικά να τη βρεις σε εκείνο το δάσος,εκεινη θα το καταλάβει και θα σου εμφανιστει μονη της.Αρκεί να το θες πραγματικά...". Η ζωή είναι γεμάτη διαφορετικές εκδοχές. Η τύχη και η προσωπική μας ενέργεια καθορίζει την εκάστοτε εκδοχή που θα βιώσουμε!
Ευχαριστώ για το σχόλιο!

Y.Γ. Περιμένω τις εντυπώσεις σου από τα παραμύθια των ενηλίκων!

Ανώνυμος είπε...

Αγαπητη Σταυρούλα,
Σε πρώτη ανάγνωση μου φάνηκαν εξαιρετικα ενδιαφέροντα (μια και μέσα μου ζει ακομη ενα παιδι...) και να εισαι σιγουρη πως θα επιστρέψω με σχόλια!!

Ευχαριστώ και πάλι!!

Δημητρης Μ.

scalidi είπε...

Δυστυχώς, η ευγένεια έχει εξοριστεί, ιδίως από την αθηναϊκή καθημερινότητα...
Και όχι μόνο σε ό,τι αφορά τις δημόσιες υπηρεσίες. Πού να δείτε τι γίνεται στον λεγόμενο ιδιωτικό τομέα που δεν περιμένεις ποτέ ότι έστω η τυπικότητα θα μπορούσε να εκλείψει κατά τέτοιον τρόπο... Δράμα.
Ας κρατάμε όσο μπορούμε την ψυχραιμία μας και φυσικά ας παρέχουμε στην ευγένεια ένα καταφύγιο μέσα μας και κατ' επέκταση στην επικοινωνία μας με τους άλλους.

Σταυρούλα Σανίδα είπε...

Αγαπητή Σταυρούλα,
όντως η "ψυχραιμία" είναι η βοηθητική λέξη για να αντιμετωπίσει κάποιος την αγένεια. Ψυχραιμία λοιπόν και φροντίδα της ευγένειας!
Ευχαριστώ για το σχόλιο!

Αγαπητέ Δημήτρη,
περιμένω τα ολοκληρωμένα αποτελέσματα της μελέτης σου!

ειρήνη είπε...

Διαφωνώ ότι έχει χαθεί η ευγένεια στις μέρες μας....απλά δεν δίνουμε την πρέπουσα σημασία στους τρόπους μας!
Συμφωνώ με αυτό που είχε πει ο Πλούταρχος ότι:

Ο ευγενής άνθρωπος δίνει αξιοπρέπεια σ’ όλες τις πράξεις.

Είναι θέμα παιδείας και δυστυχώς σήμερα ενώ οι περισσότεροι άνθρωποι είναι μορφωμένοι και έχουν πολλά πτυχία, δυστυχώς δεν έχουν παιδεία και ευγένεια ψυχής.
Λυπάμαι Σταυρούλα μου που σου έτυχε κάτι τέτοιο αλλά αυτά τα άτομα μόνο περιφρόνηση αξίζουν.

peace

NOSTOS είπε...

Δυστυχως η ευγενεια εχει γινει ειδος προς εξαφανιση σστις ημερες μας..δεν εχει να κανει με την μορφωση,η με κοινωνικα η με φυλετικα κριτηρια..εχει να κανει με τον ψυχισμο του καθε ενα απο εμας..εχει να κανει με το ποσο ευαισθητοι και αξιοπρεπεις ειμαστε.
Την καλησπερα μου.

Σταυρούλα Σανίδα είπε...

Αγαπητή Ειρήνη,
Ο Πλούταρχος καλά τα είχε πει μια φορά και έναν καιρό. Το καιρό του 2011 τα λόγια του ισχύουν στα βιβλία και όχι στην πράξη.

Αγαπητέ NOSTOS,
Όντως είναι είδος προς εξαφάνιση. Το χειρότερο είναι ότι δεν κάνει διακρίσεις. Δύο φίλες μου σε προχωρημένη εγκυμοσύνη μου περιέγραφαν την αδιαφορία που εισπράττουν τακτικά σε δημόσιες υπηρεσίες, ουρές σούπερ μάρκετ, μέσα μαζικής μεταφοράς κλπ. Η εικόνα μιας εγκύου με εμφανέστατη κοιλιά δεν κάμπτει την ισυχορότατη Αγένεια... Ευχαριστώ για το σχόλιό σου!