Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2011

Συσπείρωση VS Απομόνωση

Κατά αντιστοιχία με το "η φτώχεια θέλει καλοπέραση"
θα ταίριαζε "η κρίση θέλει συσπείρωση".
Όπως ο φτωχός βρίσκει τρόπους για να νιώσει τις "χαρές του πλούσιου",
έτσι και αυτός που βιώνει αστάθεια αναζητά τρόπους για να ισορροπήσει.
Ιδιαίτερα σε επαγγεματικό επίπεδο η αίσθηση αβεβαιότητας και ανασφάλειας
λειτουργούν μέσα μας σαν ένας εκρηκτικός μηχανισμός.

Έχουμε δύο επιλογές:
  • ή θα ζητήσουμε βοήθεια από τους άλλους για να απενεργοποιήσουμε το μηχανισμό
  • ή θα ψάχνουμε για το σωτήριο κουμπί μόνοι μας.
Από προσωπική εμπειρία δίνω μια συμβουλή: "Συσπείρωση για επιβίωση!"

9 σχόλια:

iLiAs είπε...

συσπειρωση, με τα σωστα ατομα, οχι τα "φλυαρα", τα υπερφιαλα.


καλο απογευμα :)

Σταυρούλα Σανίδα είπε...

@iLiAs,
η επιλογή των κατάλληλων συνεργατών είναι ένα άλλο "εκρηκτικό" θέμα!
Ευχαριστώ για την υπενθύμιση!

Ανώνυμος είπε...

Η ζωή μας ειναι μια συνεχής μάχη. Στις δυσκολες εποχές που ζούμε πρέπει να ειμαστε ετοιμοι να παλευουμε τις διαφορετικές καταστάσεις που ζούμε. Συνηθως η δυναμη έρχεται πρώτα από μεσα μας όμως επειδη είμαστε ανθρωποι και οχι μηχανές θεωρώ οτι χρειάζεται κάποια στιγμή να ζητάμε βοήθεια απο άτομα που θεωρούμε οτι ειναι κοντά μας. Εξάλλου στις δυσκολες στιγμές μας αξιολογούνται οι σχεσεις μας ειτε φιλικές ειτε ερωτικές ειτε συγγενικές.

Δημητρης Μ.

Σταυρούλα Σανίδα είπε...

@Δημήτρη,
όντως η δύναμη που πηγάζει από μέσα μας βοηθά, όμως η αποκλειστική επικέντρωση στον εαυτό μας μας απομονώνει από τους άλλους. Όταν ζητάμε τη στήριξη των άλλων, δεχόμαστε μία απάντηση κάθε φορά. Κάποιες φορές η απάντηση μας πικραίνει, πράγματι. Η αξιολόγηση μιας σχέσης ωστόσο πρέπει να εμπεριέχει πολλά δεδομένα.

ολα θα πανε καλα... είπε...

Έχοντας παιδιόθεν εξαντλήσει τη δεύτερη επιλογή,ετοιμάζομαι για την πρώτη(συσπείρωση)αυτά τα Χριστούγεννα.
:)
Κι είμαι λίγο αμήχανη αλλά νομίζω πως αυτή είναι η καλύτερη επιλογή.

Καλησπέρα!

Triton είπε...

Η συσπείρωση απαιτεί συστατικά,που στην εποχή μας σπανίζουν:εμπιστοσύνη,συνεργασία,συνέπεια και σε ατομικό και σε συλλογικό επίπεδο.Στο ατομικό είναι υπόθεση αυτογνωσίας και θέλησης,στο συλλογικό όμως,είναι θέμα ηγέτη.Δύσκολα πράγματα,δύσκολα...

Σταυρούλα Σανίδα είπε...

@ολα θα πανε καλα...,
Εύχομαι αυτή η χριστουγεννιάτικη συσπείρωση που προσδοκάς να σε ξαφνιάσει τόσο ευχάριστα που θα διώξει την αμηχανία!
Καλημέρα!

Σταυρούλα Σανίδα είπε...

@Triton,
Η συσπείρωση είναι όντως μια δύσκολη διεργασία. Έχουμε βιώσει όλοι τη συμμετοχή μας σε ομάδες με ανεπαρκή ηγέτη ή δυσκολίες συντονισμού και οργάνωσης. Όσο όμως συνεχίζουμε να θυμόμαστε τα αρνητικά, παραιτούμαστε από μια νέα προσπάθεια ομαδικής εργασίας. Είναι κρίμα, γιατί τα οφέλη είναι αξιοσημείωτα!

ολα θα πανε καλα... είπε...

@Σταυρούλα Σανίδα:

Ευχαριστώ!