Τετάρτη, 6 Ιουνίου 2012

Η σχέση μητέρας-γιου

Η μητέρα που μεγαλώνει γιο έχει στο μυαλό της το μήνυμα περί παθολογικής προσκόλλησης. Συχνά ανησυχεί μήπως ο γιος της λόγω της δικής της φροντίδας θα δυσκολευτεί να εξελιχθεί σε ένα δυνατό και ανεξάρτητο ενήλικα. Ο κανόνας μέσα της «Πρέπει να κόψω τον ομφάλιο λώρο» της διασφαλίζει ότι ο γιος της δεν θα γίνει το «παιδί της μαμάς». Πόσο ισχύει αλήθεια αυτή η θεωρία;

Στην πραγματικότητα η μητέρα που ωθεί το γιο της να αυτονομηθεί πρόωρα και να γίνει άντρας μπορεί να βλάψει το γιο. Η κοντινή σχέση μητέρας-γιου έχει πολλά πλεονεκτήματα τόσο για την παιδική όσο και για την ενήλικη ζωή:

1) Πολλές μελέτες δείχνουν ότι τα αγόρια που δεν έχουν αναπτύξει ασφαλή δεσμό με τη μητέρα τους από τη βρεφική ηλικία, εκδηλώνουν εχθρική συμπεριφορά στη μετέπειτα ζωή τους.

2) Ο γιος που έχει στενή σχέση με τη μητέρα του έχει καλύτερη σχολική επίδοση. Η μητέρα καλλιεργεί και τη συναισθηματική νοημοσύνη του παιδιού, διδάσκοντάς το να αναγνωρίζει και να εκφράζει τα συναισθήματά του καθώς επίσης να κατανοεί τα συναισθήματα των άλλων. Το παιδί καταφέρνει να αναπτύξει δεξιότητες προσοχής, συγκέντρωσης, αντίληψης και αυτοελέγχου στη σχολική τάξη.

3) Η σχέση με τη μητέρα διδάσκει το γιο να είναι συναισθηματικά δοτικός χωρίς να προσποιείται το σκληρό άντρα ούτε να επαναλαμβάνει στερεότυπα όπως «Οι άντρες δεν κλαίνε» κλπ. Το αγόρι που μεγαλώνει με τέτοια μηνύματα έχει λιγότερο άγχος σε σχέση με τους συνομηλίκους τους που πασχίζουν να συμπεριφέρονται μόνο με την εικόνα του αρρενωπού άντρα.

4) Ο έφηβος γιος που έχει καλή σχέση με τη μητέρα του εκδηλώνει λιγότερο ριψοκίνδυνες συμπεριφορές. Ίσως σε αυτό ευθύνεται η στάση της μητέρας σε ό,τι αφορά τον τρόπο που επικοινωνεί με το γιο της. Για παράδειγμα, η μητέρα δεν θα κάνει μία και μόνο κουβέντα για τα ναρκωτικά ή το σεξ αλλά θα ενσωματώσει τα θέματα αυτά σε άλλες συζητήσεις χωρίς να ακούγεται δογματική.

5) Η κοντινή σχέση μητέρας-γιου συμβάλλει στην επιτυχία στη μετέπειτα ζωή του παιδιού. Η μητέρα καταφέρνει να μεταδώσει στο γιο αρχές επικοινωνίας και διαχείρισης συγκρούσεων που είναι πολύ βασικές δεξιότητες και στην ενήλικη ζωή.

Το στερεότυπο του macho άντρα δεν είναι πια ελκυστικό στις γυναίκες. Οι άντρες που μπορούν να ακούσουν και να εκφράσουν τα συναισθήματά τους, προτιμώνται και εκτιμώνται καλύτερα. Επίσης, ο γιος που έχει μάθει να σέβεται και να αγαπά τη μητέρα του τείνει να σέβεται και να αγαπά και άλλες γυναίκες. Οι ίδιες δεξιότητες θα τον βοηθήσουν και στην επαγγελματική του ζωή. Στη σύγχρονη οικονομία η επιθετική ή κυριαρχική στάση δεν είναι αποδοτική. Η ικανότητα της συνεργασίας, της κατανόησης του άλλου και της επικοινωνίας βοηθούν τόσο στις διαπροσωπικές σχέσεις όσο και στις επαγγελματικές. Η μητέρα που διαθέτει αυτογνωσία, γνωρίζει τα όριά της, σέβεται τις επιθυμίες του παιδιού της και το αναγνωρίζει ως μια ξεχωριστή οντότητα μπορεί να συμβάλλει στη διαμόρφωση της ψυχικά υγιούς προσωπικότητας του γιου της.

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Καλό θα είναι να αναφερθούμε και στην αρρωστημένη σχέση που δημιουργείται από τη μητέρα προς το γιο, - ιδιαιτέρως στην ελληνική κοινωνία - , από την ανασφάλεια της ή την κακή σχέση με το σύντροφο της. Δημιουργείται έτσι μια υποσυνείδητη ερωτική σχέση με το γιο της και δυστυχώς, με την παρεμβατικότητα και την προσκόλληση της τον εμποδίζει να ανεξαρτητοποιηθεί και να ζήσει φυσιολογικά. Αυτό βεβαίως δημιουργεί μια μεγάλη δυσκολία και στη σύντροφο του και στην οικογένεια που θα δημιουργήσει!
Να αναρτήσετε ένα θέμα θεραπείας του κομπλεξισμού και της ανασφάλειας της ελληνίδας μητέρας προς το γιο...

Σταυρούλα Σανίδα είπε...

Η σχέση της μητέρας με το γιο της άλλα και την κόρη της έχει συχνά τέτοια στοιχεία παθολογικής προσκόλλησης που περιγράφετε. Δυστυχώς μια τέτοια σχέση παρεμποδίζει την αυτονομία των παιδιών και τη δυσκολία τους να αναπτύξουν υγιείς σχέσεις. Ευχαριστώ για το σχόλιο. Θα επανέλθω με περαιτέρω σκέψεις σε επόμενη ανάρτηση.